De neger en de straatjongen

Of Luis Suarez een racist is, weten we niet. Dat hij alles doet om te winnen en daarbij geen onderscheid maakt tussen goed en kwaad, wel.

© ANP

Sinds zijn oma geen geld had voor voetbalschoenen speelt Suarez als een overlever, als een vechter die meer waarde hecht aan de wetten van de straat dan die van het spel.

Daarom lijkt de Uruguayaan - na reeksen van incidenten, maar nog altijd pas 25 jaar - afgelopen zaterdag geen hand te hebben gegeven aan Patrice Evra.

Hij had zich voorgenomen het wel te doen, hij had het zijn coach Kenny Dalglish ook beloofd, maar hij deed het niet.

Kauwgum kauwend, ogenschijnlijk relaxt, had Suarez zich ergens achteraan in de rij van  Liverpool opgesteld om de spelers van Manchester United een hand te geven. Misschien wilde hij toen nog wel. Tot hij Evra zag: de aanvoerder met die gespannen, beetje wegkijkende ogen en zijn halfslachtig opgehouden handje.

Diplomatenzoon. Senegalese Fransman. Het watje dat in oktober 2011 tijdens de wedstrijd bij de scheidsrechter had geklaagd over Suarez’ racistische taal.

Negro

Toen, in Liverpool, hadden Suarez en zijn mandekker wat afgepraat bij corners. De lezingen lopen uiteen, vaststaat dat het woord negro verschillende malen is gevallen. Negro, op zijn Spaans, kennelijk omdat de ontwikkelde Evra zich aanpaste aan de straatjongen uit Salto, Uruguay. Alles ging in het Spaans.

Zie hiervoor het uitputtende, 115 pagina’s tellende rapport van de Engelse voetbalbond, dat leidde tot een schorsing van acht wedstrijden voor Suarez.

“Zeg dat nog eens!” had de ervaren international Evra (30) geroepen, teerhartig als een schooljongen. Suarez had het nog eens gezegd. En nog eens, uiteraard omdat hij merkte waar Evra’s open zenuw lag.

Geef Suarez een open zenuw en hij plant zijn noppen erin. Dat verhoogt zijn winstkansen. Zijn overlevingskansen.

Miskend

Afgelopen zaterdag in Manchester volstond de aanblik van de nerveuze en kwetsbare Evra om alle voornemens achter zich te laten. En zie: met zijn miskende handje duwde Evra verontwaardigd tegen de elleboog van Suarez aan, die hem had overgeslagen en inmiddels David De Gea begroette. 'Kijk eens', drukte Evra’s lichaam theatraal uit, 'hij doet het weer!’

Suarez’ provocatie had bijna succes. Als in een jongensboek kwamen hij en Evra elkaar in de eerste minuut al tegen. Ook Rio Ferdinand, die op zijn beurt had geweigerd Suarez een hand te geven, was erbij. De opgewonden Evra sprintte geheel overbodig naar de duellerende Ferdinand en Suarez.

In plaats van Suarez, raakte hij teamgenoot Ferdinand, die een lelijke smak maakte. Dit trouwens mede doordat Suarez een slim duwtje tegen Ferdinands rug gaf. Ferdinand herstelde, Suarez scoorde, Manchester United won met 2-1.

Tekenend was hoe Evra en Suarez het veld afliepen. Evra danste in extase opzettelijk voor Suarez langs, Suarez liep met gebogen hoofd het veld af. Niet omdat hij zich moreel de mindere voelde - voor dergelijke sentimenten moet je weten wat een moraal is - Suarez baalde gewoon omdat hij had verloren. De rest interesseerde hem niet.