De Zangeres Zonder Naam

Zoals meestal zag Leo Driessen het goed. FC Groningen-PSV was bezig de wedstrijd van Hyun-Jun Suk te worden en de commentator van Eredivisie Live zei: "Strootman wordt gek van Suk. Iederéén wordt gek van Suk."

© ProShots

Zo zat het precies. Iedereen werd gek van Hyun-Jun Suk. De vraag is waardoor dat komt. Vanaf het moment dat de Zuid-Koreaan twee jaar geleden debuteerde bij Ajax werden de mensen gek van hem.

De achttienjarige invaller liep het veld nog niet op of de Arena ging van ‘Soeoeoeoek!’ Alsof de toeschouwers hem al jaren kenden, wat niet zo was. De kennis reikte niet verder dan het sprookje over de jongen met zijn sporttas bij het hek van het trainingsveld, die vroeg of hij mocht meedoen.

Het verhaaltje was sympathiek, de mensen vonden de vlijtige draver, die geen Engels of Nederlands sprak, sympathiek. Toch vroeg ik me wel eens af hoe gemeend dat ‘Soeoeoeoek’ eigenlijk was. Er zat iets van ironie in dat geroep, zeker aangezien onmiddellijk te zien was hoe weinig de hardloper uit Chunju er van bakte.

Gretig

Vanaf de eerste seconde leek hij meer als een exotische verrassing te worden beschouwd dan als een voetballer. Daar zat ook wel iets in: verder van de Nederlandse pleintjescultuur kon een speler nauwelijks afstaan.

Het veld leek van Suk gerust drie keer zo groot te mogen zijn, zo snel, zo gretig, zo groot (189 centimeter) en atletisch was hij.

Ik vreesde dat de Zuid-Koreaan het valse niet doorhad; dat hij zich ongeveer tot de Arena verhield als de Zangeres Zonder Naam tot een zaal vol juichende homo’s. Enfin: zonder doelpunten of indrukwekkende voorzetten in zijn bagage vertrok de aanvaller afgelopen zomer naar Groningen.

Ondanks taalcursussen en vele trainingen had Ajax de hoop opgegeven dat het sprookje van de tas en het hek zich zou voortzetten. Wel had Suk inmiddels een bijnaam, ‘Bruce Lee’, vanwege een formidabele balaanname waarbij de punt van zijn voet hoger had gereikt dan zijn hoofd. Knap staaltje. Tijdens een training.

Fraaie goals

Zondag startte Suk voor het eerst in de basis van FC Groningen. Gelukkig voor hem was zijn directe tegenstander, PSV’s linksback Jetro Willems, pas zeventien en onhandig. Mede daardoor speelde Suk een heel aardige wedstrijd en maakte hij twee fraaie goals.

Hij werkte zo hard dat iedereen bij hem in de buurt - in de tweede helft Wilfred Bouma en Kevin Strootman, stoere jongens - gek van hem werd.

Suk liep zijn tegenstanders voor de voeten en zichzelf een versuffing. Hij heeft bijgeleerd. Hij versierde een vrije trap door zichzelf pootje te haken. Na zijn goals priemden twee wijsvingers zelfbewust ten hemel. Maar hij is er nog niet.

Zo had hij in de 88ste minuut pas bij de zijlijn door dat hij er uit werd gehaald voor het applaus. Suk moet dus nog meer leren. Hopelijk lukt hem dat. Dan weten we na een tijdje helemaal zeker dat het ‘Soeoeoeoek!’ op de tribunes bedoeld is als blijk van echte liefde.

Van kermisattractie in Amsterdam tot held in Groningen: het zou wat wezen. Bijna een sprookje.