Buikpijn? Naar de dokter!

Jos Geukers, voorzitter van de turnbond, had buikpijn. Net als veel andere mensen op het bondsbureau.

© ANP

Reden: het verhaal waarmee ex-turnsters Renske Endel, Suzanne Harmes, Verona van de Leur en Gabriëlla Wammes in de vorige editie van Helden naar buiten kwamen, zo vertelde hij.

De gymnasten zeiden dat ze door hun coaches Gerrit Beltman en Frank Louter stelselmatig werden gekleineerd, getreiterd, uitgehongerd en uitgescholden. Er was zelfs sprake van ‘corrigerende’ tikken.

De uitlatingen van Geukers kwamen woensdag uitgerekend op het moment dat in Rotterdam de nieuwste editie van Helden werd gepresenteerd. In dat nummer komen de ouders van drie van de vier oud-gymnasten aan het woord.

De verhalen van Jos en Lia Endel, Marian Harmes en Francisca Wammes liegen er opnieuw niet om en zullen bij de turnbond opnieuw voor flinke pijnscheuten in de maagstreek zorgen, ditmaal wellicht met hoofdpijn als bijkomend ziekteverschijnsel.

Vlekje

Voor aanvang van de presentatie verbaasden de ouders er zich juist over dat er zo weinig met de verhalen van hun dochters was gedaan door de bond. Er waren snel wat telefoontjes gepleegd voordat de turndelegatie begin oktober in het vliegtuig stapte richting Tokio voor het WK aldaar.

De ex-turnsters kregen het idee dat ze bij de bond snel dit ‘vlekje’ weg wilden poetsen. Zodat de bondsmensen in Japan tegen de verslaggevers die er naar zouden vragen, konden zeggen: "We nemen het serieus en zijn in gesprek."

Toen het ‘nieuws’ van Geukers’ buikpijn doorkwam, moesten de ouders en de eveneens aanwezige Harmes en Wammes hoofdschuddend lachen. De voorzitter stelde ook dat twee van de vier oud-turnsters geen behoefte hadden aan een gesprek, maar dat met Harmes en Wammes werd gepraat, net als met de coach.

Oorverdovend stil

De ouders en turnsters waren verbaasd, dat ze bij de KNGU een kort telefoongesprek zo hadden geïnterpreteerd. Want volgens hen bleef het na het WK oorverdovend stil. En dat deed pijn. Bij de ex-turnsters en bij hun ouders.

Opnieuw kregen ze het idee dat alles in de doofpot werd gestopt. Zoals dat ook het geval was tijdens de turncarrières. Er waren genoeg ouders die aan de bel trokken, niemand greep in. De verhalen van meisjes die tijdens of na hun loopbaan in de knoop kwamen en zelfs aan moesten kloppen bij een psycholoog bleken talrijk. Voorbeelden te over.

De moeders en oud-turnsters dreunden een indrukwekkende lijst van slachtoffers op, namen die iedereen die in het turnen rondloopt, kent. Ondertussen bleef de bond, tot groot ongenoegen van velen, Louter altijd maar de hand boven het hoofd houden. Hij is vandaag nog gewoon clubcoach bij ProPatria.

Multomappen

Marian Harmes heeft alles wat dochter Suzanne heeft meegemaakt, toen zij van haar achtste tot en met haar zestiende in Zoetermeer onder Louter trainde, bijgehouden. Liefst twintig schriftjes en twee multomappen schreef ze vol.

In de nieuwste editie van Helden zegt ze: “Ik kan een lijst van mensen voorlezen die weten wat zich afspeelde. De bondsarts, mensen van de bond, het steunpunt en NOC*NSF, bestuursleden van ProPatria, ex-clubcoaches. Ik dacht vaak: 'waarom doen jullie er niets aan?'”

Lia Endel had dezelfde ervaring: “Ik heb vaak aan de lijn gehangen bij de bond. Ze wisten alles, maar deden niets. Dat neem ik hen kwalijk.”

Kindermishandeling

Marian Harmes: “Wij hebben bij zoveel mensen ons verhaal gedaan. Zeiden ze: ‘We gaan kijken wat we kunnen doen.’ Er gebeurde niets. Het was pure kindermishandeling waar heel veel mensen van wisten, maar niemand greep in."

"Verona, Renske, Gabriëlla en Suzanne vielen op, maar er zijn nog zoveel minder bekende meiden die in de knoop zitten en onder behandeling staan, die niet hun verhaal hebben kunnen doen en naar wie niemand luistert.”

Afgelopen week vroeg Geukers het woord bij de algemene vergadering van NOC*NSF. Hij haalde het verhaal in Helden aan en sprak over de verslaggevers die zo openlijk ‘de kant van de turnsters hadden gekozen’.

Hij had ook blij kunnen zijn dat de misstanden - waar hij natuurlijk al van hoorde te weten - aan de kaak zijn gesteld en kunnen wijzen op het falen van zijn bond. De voorzitter wekt echter de schijn dat hij liever het deksel op de beerput had gehouden.

Uitwassen

Maar nu heeft Geukers dus buikpijn. En buikpijn is vervelend. Daar wil je vanaf. Geukers heeft woensdag gezegd dat de bond met behulp van NOC*NSF wil proberen de uitwassen tegen te gaan. Daarbij moeten we denken aan voorlichting aan trainers in opleiding, maar ook aan actieve turnsters.

Maar ja, woorden van gelijke strekking vielen na het vorige verhaal in Helden. Kijken of ze bij de bond bij deze ‘buikpijn’ wel handelend optreden. Want als klachten terugkeren is het beter om naar de dokter te gaan.

Ook als je bang bent voor een diagnose die je eigenlijk niet wilt horen. Want als je niets doet gaat het immers van kwaad tot erger.