Rot op, rooie gehaktbal

Mark van Bommel belt zijn perschef met de vraag of die nog even op zijn hotelkamer kan komen.

© ANP

Het is na middernacht. Liggend op bed vraagt de aanvoerder van het Nederlands elftal of Kees Jansma, die toch staat, ook nog een glas water wil pakken. In de badkamer hoort Jansma geritsel.

Hij schuift het douchegordijn opzij, waarna vier als spoken verklede internationals gillend en schreeuwend op hem afspringen. Jansma schrikt zich dood. De grap van John Heitinga, Rafael van der Vaart, Wesley Sneijder, Khalid Boulahrouz en Van Bommel is geslaagd.

Hun perschef was die dag, in voorbereiding op de interland tegen Zweden, te weinig ontspannen. Te serieus. Dat moest veranderen.

Inside-anekdotes

Het is een van de betere, want unieke, inside-anekdotes in de maandag verschenen biografie van de man die presentator, columnist, opiniemaker en perschef tegelijk is.

En er nog mee weg komt ook, al was er vaak (terechte) kritiek. Toen Jansma senior tachtig jaar werd, verraste hij zijn nazaten met een biografisch boekje (oplage twintig).

Op zijn sterfbed volgde de mededeling voor zoon Kees: wacht jij er niet zo lang mee. Nu is Jansma 64 en de tijd rijp, zo vertelde hij emotioneel tijdens zijn boekpresentatie. Hij benaderde overigens zelf de uitgeverij.

Wie aan KEES (titel in Zuid-Spanje geopperd door Paul de Leeuw) begint, krijgt gegarandeerd problemen te stoppen met lezen. Omdat Jansma (steeds meer) een jaloersmakende jongensdroom leeft en daar beeldend verslag van heeft uitgebracht.

Nu en dan heb je van die boeken. En dan is de prijs ook nog vriendelijk, de media-aandacht extreem, zijn Sinterklaas en Kerst in aantocht en is de voorinschrijving (zesduizend exemplaren) dik in orde. Inderdaad, dit wordt een succes.

Geld genoeg

Net als zijn bedrijf WK Producties dat was en dat Jansma zo goed verkocht dat er voor altijd geld genoeg is. Hij noemt die periode (2002-2005) overigens zijn allerleukste tijd. Natuurlijk komt ook 1988 (te) ruim aan bod.

’s Mans finest hour, als huisjournalist van een EK-winnend Oranje. Zomaar een situatieschets: Joop Hiele wil zijn bedrukte teamgenoten na de nederlaag tegen Rusland oppeppen, een vrije dag wacht.

Dit doet-ie vooral scheldend ("Luister, sufkutten…), als Ronald Koeman vraagt het allemaal nog eens uit te leggen. Waarop Hiele antwoordt: "Rot op, rooie gehaktbal." En verder gaat met schelden.

Derksen

En zo volgt de ene anekdote de andere op. In hoog tempo, zoals vooral de journalist Jansma decennia leefde en werkte (zijn gezinsleven ten spijt). Het is de kracht van deze uitgave. Over ADO en Aad Mansveld in het casino tijdens een live tv-uitzending of over een dronken Bart Veldkamp.

Een gestaakte zaalvoetbalwedstrijd nadat Johan Derksen een tegenstander tegen de muur heeft geschopt. Of over Feyenoord, dat Jansma meermaals binnen wilde halen als directeur. Ajax ook trouwens.

En ADO uiteraard, maar dat is minder verrassend, als kind van de stad. Het was overigens Dick Advocaat die zijn generatiegenoot al in 2004 bij Oranje wilde halen, zonder resultaat dus.

Geliefd

De loyale Jansma ("Ik ben dominant, eigenwijs, bezitterig en overdreven beschermend") is niet rancuneus, wil geen ruzie en vooral geliefd zijn. Door iedereen. En zo is er voor eigenlijk elke besprokene een goed woord, vrijwel volledig kritiekloos.

Maar dat is ook wel eens lekker, eigenlijk. Dit boek ontroert, inspireert, vermaakt en is slechts sporadisch irritant. Zonder dat het vervelend wordt, trouwens.

Cijfer: 8,5

Uitgever: deBuitenspelers
ISBN-nummer: 978-90-71359-910
Auteurs: Kees Jansma
Pagina’s: 326
Prijs: 19,95 euro