Pas bloemen als je dood bent

 "Ik schrok wel toen ik hem aantrof. Hij was niet veel meer in de publiciteit geweest, ook vanwege gezondheidsproblemen. Nu stond hij daar, steunend op zijn wandelstok in de gang van zijn nietige appartement in Philadelphia."

Danny Koks was vorig jaar oktober namens Playboy één van de laatste journalisten die sprak met de maandag overleden bokslegende Joe Frazier.

"Hij kwam soms moeilijk uit zijn woorden. Maar voor ik hem afschilder als een gebroken, seniele oude man; hij was ook nog die trotse, sterke kerel. Strijdbaar en vol vechtlust, knokkend voor erkenning. Ondanks dat hij door omstandigheden niet het leven leidde dat hij had kunnen leiden."

Goede verhalen

Koks maakte in boksstad Philadelphia een reportage over de sport, toen hij ter plekke de mogelijkheid kreeg Frazier te ontmoeten. "Dat ging eenvoudig, ondanks dat hij vrij veel verzoeken tot interviews afhield. Wellicht had het er ook mee te maken dat ik uit Nederland kwam."

Via-via werd Koks het nummer van Fraziers manager toegeschoven. "Die vroeg 's avonds of ik de volgende ochtend tijd had." Aldus geschiedde.

"Heb ik een uur lang met Frazier gesproken, over eigenlijk alles. Alleen, in het bijzijn van zijn manager. Er waren me van te voren ook geen restricties opgelegd. Ja, dat ze na publicatie een Playboy wilden hebben. Voor de goede verhalen inderdaad…"

Ali

Natuurlijk ging het over eeuwige rivaal Muhammad Ali. Maar wat Frazier vooral dwars zat was het gebrek aan waardering in zijn stad, waarvoor hij volgens eigen zeggen zoveel had betekend. Er staat in het centrum wel een standbeeld van een bokser, maar die heet Rocky Balboa.

Koks: "Daarover zei hij: 'Ze geven je pas bloemen als je dood bent. Ik wil mijn bloemen nu ik ze nog kan ruiken.' Nou, bloemen heeft hij inderdaad niet gekregen. Waardering nu wel."

Zanger

Ooit ontving Ruud ter Weijden Frazier in AVRO's Sportpanorama. "Hij was toen als zanger op een Europese tour. Bluesachtig gedoe. Nog middenin zijn carrière, maar buiten de ring een heel aardige gozer. Verbaal geen grootheid, maar je kon goed met hem praten."

Ook verzorgde Ter Weijden, tussen 1971 en 1975, het tv-commentaar tijdens drie legendarische gevechten tussen Frazier en Ali.

"Daar keken alleen in Nederland tussen de 1,7 en twee miljoen mensen naar. Ondanks dat het gevecht hier om 04.00 uur 's ochtends begon. Ik was een groot fan van Frazier, een bijzonder man die aan mijn gevoel van niets tot iets voldeed. Als zevenjarige werkte hij al op het land, uiteindelijk werd hij wereldkampioen. Zijn laatste jaren bracht hij veelal door in zijn gym."

"Vrijwel onder een roestige spoorbrug, direct aan een drukke weg. Nee, dat was niet het leven zoals een oud-kampioen het zou moeten leven. Hij is in eenzaamheid en armoede gestorven."

Lees de column van Danny Koks over zijn ontmoeting met Frazier op Playboy.nl.

Hendrik Meijnders bespreekt op deze plek, wanneer daar aanleiding toe is, mediagerelateerde zaken uit de (non)-actualiteit.